ERES MI ERIZO NÚMERO:

ERES MI ERIZO NÚMERO: contador de visitas

Necesitan oxígeno



14 de septiembre de 2010

Ya basta de tanto bastarme

Esta noche, aprovechando que tengo tiempo para meditar, me he dado cuenta de una cosa que hasta ahora había pasado por alto o, seguramente, no había querido ver: Estoy hecha de fragmentos. Trozos de caricias, recuerdos borrosos. No obstante, os digo que preferiría 'la nada' al 'algo'. Cachitos de paciencia, resabios de haberte amado, ausencias. Y tú te dedicaste a ir, poco a poco, desfragmentando mi alma... ¿Intentando decidirte?, ¿amar sin dar? ¡Eso no existe! De la noche a la mañana... ¿Por qué me llamas?, ¿por qué ese interés?. Ahora soy yo quien dice basta, después de tanto bastarme. Llorarte y esperarte. Nada más. Un bucle. Y lo siento, pero sentía tanto que ya no siento. Sentía y no estuviste. No extraño, porque no creo; no lloro, porque no espero; no escribo, porque divierto... Mi vida diaria entre otras cosas. ¿Llorarte? ¡Fuera todo eso! 
Ya pasaron las últimas hojas de ese temporal, de mi paciencia, de mi espera y de mis lágrimas.
Y tampoco pido tanto... ¡Quiero vivir amando y no morir por amar!

8 comentarios:

Open mind, open heart. dijo...

Creo que eso es lo que buscamos todos :)
Y todos estamos hechos de fragmentos...

Abbie dijo...

Y eso es posible, aunque a veces se vea como algo lejano :)

Chiflado dijo...

He llegado hasta aquí por casualidad, y me ha gustado tanto que te sigo

Anónimo dijo...

Estaba claro que de un momento a otro.. BOOM.
No se puede aguantar todo en esta vida, Lidia. Hazte a la idea.

Lydie Bianco dijo...

Vale, pero me llamo Lydia.

Ricardo Miñana dijo...

Hola guapa, tienes razon estoy de acuerdo contigo, siempre es preferible vivir amando que morir de amor, un placer leerte.
feliz semana.

Lydie Bianco dijo...

No tan feliz, valenciano.

Anónimo dijo...

Quan t'has cansat d'esperar, cal passar a l'acció. Eixuga't les llàgrimes i viu.